Agentes in uniform zijn niet meer uit het moderne straatbeeld weg te denken. Tot de jaren vijftig bestond er echter grote weerstand tegen politievrouwen, met name tegen politievrouwen in uniform. Om een positie voor vrouwen bij de politie te bevechten, en om hun positie te versterken werd in 1926 het Internationaal Comité voor Politievrouwen van de Wereldbond van Vrouwen voor Kiesrecht en Gelijk Staatsburgerschap opgericht. Liesbeth Kortbeek verdiepte zich in de doelstellingen van het Comité en de discussies die er gevoerd werden over en door de politievrouwen. Want was het nu wel of niet noodzakelijk dat politievrouwen een uniform kregen? En wat zouden politievrouwen eigenlijk moeten doen?

Het kook- en huishoudonderwijs zorgde aan het einde van de negentiende eeuw voor discussies, waarin verschillende opvattingen over de taak van de vrouw met elkaar botsten. In de ogen van feministes was het onderwijs aan deze scholen rolbevestigend, doordat het meisjes opleidde tot huisvrouw en moeder. Voor andere vrouwen betekende dit onderwijs juist een mogelijkheid tot professionalisering van het huishouden, van belang voor meisjes uit verschillende lagen van de bevolking, en geschikt middel tot verheffing van het volk.

In november van het herdenkingsjaar 1998 hield de Nederlandse Vrouwen Raad een grootse manifestatie in de Amsterdamse Rai. Er waren zeker tienduizend belangstellenden verwacht, maar uiteindelijk bezochten nog geen tweeduizend mensen Vrouw en werk, 1898-1998. Een grote teleurstelling, en niet de eerste uit de geschiedenis van de NVR. Een raad die honderd jaar geleden werd opgericht om de krachten van alle geledingen binnen de vrouwenbeweging te bundelen. Een mooi streven, maar is het wel realistisch om de belangenbehartiger van 'alle vrouwen' te willen zijn?

Hoe vergaat het historicae op de arbeidsmarkt? Die vraag stond centraal op de studiemiddag die de VVG 27 maart j.l. hield. Om enig zicht te krijgen op dit deel van de arbeidsmarkt, organiseerde het bestuur een enquête onder de VVG-leden waarvan zij de resultaten voor Historica heeft uitgewerkt. Hoe het een jonge onderzoekster vergaat, die buiten het kader van de universiteit werkt, vertelde Peggy Plet op die middag. Zij koos ervoor haar baan op te geven en in haar eigen tijd en met haar eigen geld, zonder begeleiding te werken aan een boek over de geschiedenis van Surinaamse slavinnen. Marijke Huisman maakte een portret van haar; het eerste in een serie over Historicae op de arbeidsmarkt.

In het zeventiende-eeuwse Holland was het niet ongewoon dat vaders alimentatie betaalden voor de kinderen die zij buiten de huwelijksband verwekten. Ondanks dit alimentatierecht verkeerden ongehuwde moeders in een benarde situatie. De Hollandse overheid en de gereformeerde kerk bestreden het ongehuwd moederschap met strafrechtelijke vervolgingen en een strikt tuchtbeleid. Met de toename van het aantal onwettige kinderen in de loop van de zeventiende eeuw nam de aandacht voor de ongehuwde moeders toe, maar overheid en kerk maakten daarbij verschillende overwegingen. Waar de predikanten de nadruk legden op het moreel afkeurenswaardige van het gebeuren, keek de rechtbank vooral naar de financiële aspecten van de situatie.

Niet alleen invullingen van vrouwen en vrouwelijkheid staan centraal in het huidige genderonderzoek, ook mannen en mannelijkheid worden onderworpen aan een kritische beschouwing. Jasmijn Bovendeert onderzocht twee reisverhalen van Engelse mannen die verslag doen van hun belevenissen in Frankrijk en stelde daarbij de vraag of het in Engeland heersende vooroordeel dat Franse mannen verwijfd waren, wordt bevestigd door de ervaringen van de twee reizigers.